مدرسه علمیه صدیقه کبری گلپایگان

رويت رامخراش! مويت راپريشان مكن زينب! مبادا كه لب به نفرين بگشايي وزمين وزمان را به هم بريزي وكائنات راكن فيكون كني! ظهورابرسياه در آسمان ص… بیشتر »

قصه عجيبي است اين ماجراي عطش وازآن غريبتر،قصه كسي است كه خود براوج منبر عطش نشسته باشد وبخواهد ديگران رادرمصيبت تشنگي التيام ودلداري دهد. باري كه برپشت توست ستون فقراتت راخم كرده است،صداي استخوانهايت را درآورده وپيشانيت را چروك انداخته است.و...تو در اين… بیشتر »

عجب سكوت عجيبي برعرصه كربلا سايه افكنده است! چه طوفان ديگري درراه است كه آرامشي اينچنين را به مقدمه مي طلبد؟ سكون ميان دو زلزله !يك سوجنازه است وخاكهاي خون آلودوسوي ديگرتاچشم كارمي كند اسب وسوار وسپرو خود وزره وشمشيرواينهمه براي يك تن!امام كه هنوز چشم ب… بیشتر »

تو بايد آنچنان با آرامش وطمانينه باشي ،انگار كه همه چيز منطبق بر روال معهود پيش مي رود. پس بايد قطره قطره آب شوي وسكوت كني .جرعه جرعه خون دل بخوري ودم بر نياوري. همچنان كه ازصبح چنين كرده اي.حسين از صبح با تك تك هر صحابي،به شهادت رسيده است ؛ با قطره قطر… بیشتر »